ziyaret etmenizi uygun gördüğüm galeriler:

enterasan, değişik bi galeri.

sade ve hoş fotoshop çalışmalaı var.aynı zamanda gothic çalışmalar

mükemmel karakatürlerin yer aldığı bir galeri.karakatür seviyorsanız ziyaret edin derim.

çok süper gölge çalışmalarının ve daha fazlasının olduğu bi galeri.herkesin görmesi gereken fotolar.

ilgi çekici, farklı fotoğraflar.güzel hazırlanmış bir galeri.

bu galeriye girmeyen kalmamıştır ama olsun süper çizimlerin ve

journalların yer aldığı bir hesaba sahip..(uzun süredir atışamıyoruz sennle)

girin ve görün

süper süper fotoshoplar..hepsi burada

daha önce hiç tanışmadığınız bir özelliğinizle karşılaştığınızda ne yapardınız?onu hemen içeri alır, kapıyı kapatır, onu bağrınıza mı basardınız?yoksa onunla yüzleşir miydiniz?

evet tam 19 yıldır bu hayatta kendimle beraber yaşıyorum.kendimi 19 yıldır tanıyorum.daha doğrusu tanıdığımı sanıyordum.ama yanılmışım.dahada güzeli yenilmişim...

son zamanlarda yaşadığım olaylara ve bu olaylar karşınıdaki davranışlarıma, tepkilerime bakıyorumda ben gerçekten kendimi tanımamışım.hatta bunca yıldır "şerefsiz", "duygusuz", "iğrenç" dediğim insanlardanmışım.BENCİLmişim.EGOmu her şeyin üstünde tutuyormuşum.KISKANÇmışım.
19 yıl boyunca hiç bir zaman kabul etmediğim bu kişisel özellikleri şimde kendimde hissetmek bana çok koydu.önüne geçemediğim hisler,duygular bunlar.son bir kaç gün içinde yaşadığım bir olay gösterdi bunu bana.hayatımda ilk defa kıskançlığı tattım onun sayesinde.ilk defa sadece kendimi düşündüm.çok daha fazlasını düşündüm.sadece kendim için bir başkasının duygularıyla oynamayı göze aldım.utandım kendimden.mutlu olabilmek için bir başkasını öldürmeyi planladım beynimde.daıtmak istedim sonra o beynimi...
yanlış şeyler düşündüğümü farketteğimde iyiki de çok geç değildi.kimseye bir zarar vermemiştim. kendime verebileceğim en büyük zararı vermiştim aslında.kendimle tanışmıştım.

peki ben şimdi ne yapmalıyım?bu gereksiz ve korkunç duygularla yaşamayı göze mi almalıyım?yoksa savaşmalı mıyım bu duygularla?şu anda sadece bir kişi içinde bu iğrenç duygulara sahip olsamda ileride korkunç derecede büyük hırslara dönüşebilir mi acaba bunlar?
kendimden korkuyorum artık.

sanat tek kaçış yolu...

dün gece biraz kızgın, biraz sinirliydin.
mutlaka bişeylere sıkılmıştı canın.
yoksa sen ölsen bile, asla bana öyle
"hiç bir zaman sevmedim seni" demezdin.

evet hatta biraz fazla sinirliydin,
belki de ben hata yaptım farkında olmadan.
mutlaka işler felan yolunda değildi;
yoksa hiç böyle şakalar yaparmıydın sen?

hayır! hayır yalan!
sende beni sevdiğini inkar etme!
hayır olmaz!
bu yalnızca bir anlık öfke!

öfkeli olmasan asla bağırmazdın öyle
"ne olur anla artık lütfen bitti" diye.
"başkası var artık" diye yalanda söyledin,
sanki inanırmışım gibi böyle şeye..

Birden fermuarını çözdü, pantalonunu aşağıya indirdi. Sonra da külodunu çıkarttı. Beni nasıl aşalıyaağını biliyordu, ama öfkesini kontrol edemiyordu da: "Hadi gel, gir içime, hadi hakkındır, beni evine aldın ya, beni o soğuk sokaklardan kurtarı getirdinya buraya, gir içime hadi..." diye bağırmaya başladı... Karanlık yerimin bu denli zorlanması öfkeden deliye döndürmüştü beni. Ona tam, "yeter artık, yeter, bitir bu oyunu" diye bağırırken, cinsel organının çevresinde, kasıklarında, karnının altında derin sigara yanıklarını fark ettim... İşte o anda öfkem gülünç ve acınası... O ise, adeta acıyla kıvranarak ve soluk soluğa, kendiyle konuşmaya devam ediyordu. "Gir içime, ama sigara söndürme oramda, duyarlı yazarsın ya içime gir, hadi..." Yıllardır biriktirdikleri dökülüyor ağzından. Sesi kesildi öylece kalakaldı bir süre...
Yavaşça koluna girdim. Yatağına kadar götürdüm. Hatırladığı her şey onu bitkin düşürmüştü. Pijamasını giydirdim. Üzerini örttüm, gözyaşlarını sildim... "Hadi içime gir, içime girmiyosan, gömleklerini ütülerim, bulaşıklarını yıkarım istersen," diyen dudaklarını susturdum. Yüzünü hiçbir zaman unutmamak için ona bütün benliğimle, ruhumla baktım. Sevdiğim kadınlara verdiğim bütün o "az zarar"lar onun yüzünde kaskatı, tesellisi imkansız bir acıya, acının gerçek, sahici imgesine dönüşmüştü. Eğildim ve o acıyı öptüm, dudaklarım parçalansın, bu acı beni ne yapacaksa yapsın ve ben artık böyle kalmalıyım, diye öptüm...

bazı duygular vardırki dile getirilemez
ne türkçe nede başka bi dil yetmez
bazı duygular vardırki
başkaları üzülmesin diye dile getirilmez
bazı duygular vardırki acı verir insana
bazı duygular vardırki
karşısındakine acı verir
karşısındaki acı çekerken dayanmaz bi yürek buna
o da acı çeker
yetinmek gerekir elde olanla
ama insan hep daa fazlasını ister
bazende fazlasını haketmediini hisseder
ama ikiside acı çeker

acı çeken iki beden
daha doğrusu ruh
ruhlar için sonsuz diyorlar
o zaman acılarda mı sonsuz????